Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Για την απεργία των καθηγητών

Γράφει η Τασία Τσατσούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ
υπεύθυνη του Τμήματος Παιδείας και Έρευνας της ΚΕ



Το τελευταίο διάστημα πολύ μελάνι αλλά και κροκοδείλια δάκρυα έχουν χυθεί με αφορμή τη συζήτηση για την απεργία των καθηγητών και την πιθανότητα να διεξαχθεί μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι τίτλοι των αστικών εφημερίδων στάζουν αίμα, το nonpaper της κυβέρνησης παραπλανά και δείχνει έγνοια τάχα για την «αγωνία παιδιών και γονιών»!

«Δεν αλλάζει τίποτα ριζικά στους εκπαιδευτικούς, ό,τι προτείνει το Υπουργείο γίνεται ίσα-ίσα για να περισώσει τα δικαιώματά τους», λέει ο υπουργός Παιδείας.

«Αν όχι τώρα πότε για να πιεστεί η κυβέρνηση;», «απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές» απαντά από την μεριά της η πλειοψηφία της συνδικαλιστικής ηγεσίας των καθηγητών! «Και αν μας επιστρατεύσει θα γυρίσουμε στα σχολεία με ψηλά το κεφάλι», λέει ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ, στέλεχος της ΔΑΚΕ.



Το σκηνικό έχει στηθεί και μυρίζει αποπροσανατολισμό!

Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη θέση τους.

Πρώτον. Το πρόβλημα της εκπαίδευσης δεν είναι σίγουρα ζήτημα αύξησης ωραρίου των εκπαιδευτικών, είναι το πρόβλημα των αντιδραστικών εξελίξεων που τρέχουν από χρόνια με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ στο περιεχόμενο και στη δομή της. Πήραν συγκεκριμένη μορφή με το νόμο για το «νέο» σχολείο και Λύκειο και είχαν και θα έχουν συνέχεια. Στόχος αυτών των αλλαγών η διαμόρφωση του νέου εργατικού δυναμικού στη βάση των αναγκών του κεφαλαίου και η αξιοποίηση και της εκπαίδευσης ως πεδίο κερδοφορίας του. Η καπιταλιστική κρίση επίσπευσε τους σχεδιασμούς και φυσικά όξυνε τα προβλήματα της μάθησης για μαθητές, λαϊκή οικογένεια, εκπαιδευτικούς.

Δεύτερον. Ο χρόνος κατάθεσης των συγκεκριμένων μέτρων που αποτελούν την αφορμή για την εξαγγελία κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών είναι επιλογή της κυβέρνησης. Και είναι επιλογή που σαφώς έλαβε υπόψη ότι θα τεθεί ίσως και ζήτημα διεξαγωγής των πανελληνίων.

Οι αιτιάσεις φυσικά του υπουργείου Παιδείας ότι δεν αλλάζει τίποτα και ότι περισώζονται τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες!

Η εμπειρία της φετινής χρονιάς που ολοκληρώνεται δεν αφήνει περιθώριο για αυταπάτες. Σχολεία χωρίς δάσκαλο, εκατοντάδες κενά σε βασικά μαθήματα μέχρι και τον Γενάρη, υποσιτισμός που εξαπλώνεται και τσακίζει τα παιδιά των ανέργων, σχολεία χωρίς θέρμανση, στεγνές οικονομικά σχολικές επιτροπές στους Δήμους της χώρας, χιλιάδες μαθητές χωρίς τη δυνατότητα μεταφοράς στο σχολείο, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά εργατών, ανέργων έχουν εγκαταλείψει το όνειρο της μάθησης. Η «φιλευσπλαχνία» των Δήμων, των ΜΚΟ και των «κοινωνικών φροντιστηρίων» δεν μπορεί να διαπεράσει τους αδήριτους νόμους μιας ταξικής κοινωνίας και μιας ακόμη πιο ταξικής Παιδείας που ορθώνεται μπροστά μας!

Να αναδειχθεί το ζήτημα της εκπαίδευσης ως λαϊκό πρόβλημα!

Άρα, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια αντιπαράθεση του κλάδου των εκπαιδευτικών και του υπουργείου όπου το στοίχημα είναι «να κερδηθεί η κοινή γνώμη». Το στοίχημα είναι ένα. Να αναδειχθεί το πρόβλημα της εκπαίδευσης ως λαϊκό πρόβλημα! Ενιαίο και αδιαίρετο κομμάτι της σφοδρής επίθεσης που δέχεται ο λαός μας και τα παιδιά του από την αστική τάξη. Τότε και μόνο τότε μπαίνει η βάση για ενότητα, συμμαχίες και κλιμάκωση. Η ενιαία πάλη ενάντια στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής είναι και ο δρόμος για ένα σχολείο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, ένα σχολείο που θα δίνει μόρφωση σε όλα τα παιδιά, που θα διδάσκει την ιστορική και επιστημονική αλήθεια. Εδώ θα κριθούν και οι ευθύνες των ριζοσπαστικών δυνάμεων και στον κλάδο των εκπαιδευτικών.

Τρίτο. Τι είναι άραγε κλιμάκωση ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική; Είναι τάχα ποσοτικό ζήτημα ημερών απεργίας; Και εδώ αναδεικνύονται οι ευθύνες των συνδικαλιστικών δυνάμεων που διαμορφώνουν έως τώρα την πλειοψηφία στο ΔΣ της ΟΛΜΕ αλλά και συνολικότερα των πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων που δρουν εντός και εκτός κινήματος.

Για παράδειγμα. Το ΠΑΜΕ στη ΔΟΕ καταθέτει την ανάγκη να απαντηθεί ενιαία η επίθεση και από τους δασκάλους. Οι παρατάξεις ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ που στην ΟΛΜΕ βγαίνουν στα κεραμίδια του αγώνα διαρκείας, στην ΔΟΕ άκρα του τάφου σιωπή! Ο ΣΥΡΙΖΑ σιγήν ιχθύος…

Το ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ καταθέτει την πρόταση να γίνει απεργία στις 16 και 17 Μάη για να μπορούν να σταθμιστούν οι διαθέσεις, να εξεταστεί η κλιμάκωση του αγώνα. Η πρόταση αυτή πραγματικά αφαιρεί τη δυνατότητα από την κυβέρνηση να προβοκάρει και να λοιδορήσει τους εκπαιδευτικούς για δήθεν αδιαφορία απέναντι στην αγωνία μαθητών και γονιών. Κι όμως την αρνούνται! Την αρνούνται γιατί δεν επιδιώκουν αγώνα αποτελεσματικό, αγώνα που να ενώνει και να κλιμακώνει αλλά επικοινωνιακό παιχνίδι στα χέρια των συνδικαλιστικών παρατάξεων που για χρόνια συνέδραμαν τους σχεδιασμούς των κυβερνήσεων και της ΕΕ και έχουν μακροχρόνιες ευθύνες για την κατάσταση εκφυλισμού και αφερεγγυότητας στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Ακόμα χειρότερα, ο όρος της ΔΑΚΕ που την συνέδραμαν ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ είτε για δημοψηφικές κάλπες είτε για συμμετοχή στις ΓΣ του 30% των εγγεγραμμένων μελών, είναι βούτυρο στο ψωμί κυβέρνησης και εργοδοσίας. Ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου και δυναμιτίζει το συνδικαλιστικό κίνημα. Όποιος σήμερα κάνει πως δεν ξέρει τους σχεδιασμούς κυβέρνησης και εργοδοσίας για το τσάκισμα του συνδικαλιστικού κινήματος επιβεβαιώνει απλά τον οπορτουνισμό του και την ρότα εκφυλισμού του κυβερνητικού συνδικαλισμού που δεν έχει σταματημό.

Τέταρτο. Να ξεμπερδέψουν οι εργαζόμενοι με την υποκρισία των πολιτικών δυνάμεων που ως κυβέρνηση ξεχερσώνουν κάθε δικαίωμα και οι εκπρόσωποί τους στο συνδικαλιστικό κίνημα «αγωνίζονται»! Ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός έφαγε τα ψωμιά του, ζήτω ο νέος, ο ΣΥΡΙΖΑ! Κάνει έκκληση κοινωνικής συναίνεσης προς το υπουργείο προτείνοντας «διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα μετά τις εξετάσεις» και ταυτόχρονα μέσω του εκπρόσωπου του Γραφείου Τύπου (Π.Σκουρλέτη) φτάνει να λέει: «..η επιστράτευση είναι πλήγμα στη δημοκρατία και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει κανείς να σκέφτεται την υιοθέτηση ενός τέτοιου μέτρου». Ποιες είναι αυτές οι ειδικές περιπτώσεις άραγε; Αλλά δεν προξενεί εντύπωση. Είναι ο ίδιος που πριν μήνες έλεγε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι επιφυλακτικοί στις απεργίες και τους παρότρυνε να βρουν άλλους τρόπους το βράδυ ή το απόγευμα, χωρίς θυσίες…

Πέμπτο. Το ΚΚΕ έχει δηλώσει χωρίς υπεκφυγές ότι τα αιτήματα των εκπαιδευτικών είναι δίκαια. Διαχωρίζει τη θέση του από την επιλογή μιας απεργίας διαρκείας και μάλιστα μέσα στις εξετάσεις, μιας απεργίας χωρίς σχέδιο, χωρίς συμμαχίες, χωρίς προοπτική. Στηρίζει την πρόταση του ΠΑΜΕ για 48ωρη απεργία στις 16 και 17 Μάη με γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ στις 17 Μάη και παίρνοντας υπόψη τις διαθέσεις και τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην απεργία, κλιμάκωση του αγώνα με την συμμετοχή των ίδιων των εκπαιδευτικών.

Μπροστά στις Γενικές Συνελεύσεις

Μπροστά στη μάχη των Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ θα αντιπαρατεθούν δυο γραμμές: η γραμμή των ταξικών δυνάμεων και η γραμμή του εκφυλισμού και της ενσωμάτωσης.

Η αγανάκτηση, η διαμαρτυρία που αυθόρμητα γεννιέται από τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης μπορεί και πρέπει να πατήσει στην πείρα που υπάρχει, να ακουμπήσει στις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, του ΠΑΜΕ. Με αυτή τη γραμμή μπορεί να απαντηθεί ο κυβερνητικός αυταρχισμός, η προσπάθεια επιστράτευσης των εργαζόμενων, η διαμόρφωση κοινωνικού αυτοματισμού και το κίνημα να αντιπαλέψει το δόγμα «νόμος και τάξη».

Έχουμε επίγνωση της κατάστασης του κινήματος, της επίθεσης του αντιπάλου και της διάρκειάς της και γνωρίζουμε το δρόμο για την ανασύνταξη του κινήματος. Είναι ο δρόμος της ταξικής πάλης, της κατάκτησης της ενότητας της εργατικής τάξης, της ώθησης της Λαϊκής Συμμαχίας.

Γι’ αυτό οι Γενικές Συνελεύσεις πρέπει να πάρουν μαζικό χαρακτήρα, να είναι οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί από τα κάτω που θα αποφασίσουν την οργάνωση της πάλης, τη γραμμή αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, τη συμπόρευση με το λαό.

Οι κομμουνιστές θα πρωταγωνιστήσουν στην προσπάθεια που κάνει το ΠΑΜΕ να ανοίξει τη συζήτηση μέσα στα σχολεία, στις λαϊκές γειτονιές για την Παιδεία των λαϊκών αναγκών.

902.gr

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΜΕ


Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στην πρότασή του προς όλους τους εκπαιδευτικούς και τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ τονίζει:

«1. Την Πέμπτη 9 Μάη συνεδρίασε το ΔΣ της ΟΛΜΕ όπου τέθηκε εκ νέου το ζήτημα της απεργίας διαρκείας στις πανελλαδικές εξετάσεις (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ), εστιάζοντας κυρίως στην αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών, μέτρο που ψηφίστηκε στο πρόσφατο πολυνομοσχέδιο και συνδέεται με τις απολύσεις των εκπαιδευτικών. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ επισήμαναν την ανάγκη να δοθεί αγωνιστική απάντηση στο σύνολο της αντιλαϊκής-αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Στη βάση αυτή πρότειναν:

Να προκηρυχτεί 48ωρη Απεργία στις 16 και 17 Μάη. Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ τη 2η μέρα της απεργίας (17 Μάη) για την εκτίμηση της κατάστασης. Να παρθεί υπόψη το επίπεδο της συμμετοχής στην απεργία, οι αγωνιστικές διαθέσεις, για να καθοριστεί εκ νέου η μορφή και η κλιμάκωση του αγώνα. Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ στις 18 Μάη.

Τελικά, η πρόταση αυτή του ΠΑΜΕ καταψηφίστηκε από την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ).

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) κατέληξε να προτείνει στις ΓΣ των ΕΛΜΕ (Τρίτη 14 Μάη) 24ωρη απεργία στις 17 Μάη και πενθήμερη απεργία στις 20-24 Μάη.

2. Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλος ο λαός, έχουν απέναντί τους τη βάρβαρη πολιτική συγκυβέρνησης–ΕΕ που τσακίζει συνολικά τα λαϊκά δικαιώματα, όλους τους εργαζόμενους, όλους τους κλάδους.

Πώς απαντά στην αντιλαϊκή αυτή επίθεση η ηγεσία της ΟΛΜΕ;

Οδηγώντας τον κλάδο σε τυφλή απεργία χωρίς συμμαχίες, χωρίς σχέδιο, χωρίς προοπτική.

Ενώ η επίθεση και με το πολυνομοσχέδιο χτυπά το σύνολο του Δημόσιου Τομέα, πρότειναν απεργία διαρκείας πάνω στις πανελλαδικές εξετάσεις, με μόνο ένα αίτημα και μόνο για ένα κλάδο (ΟΛΜΕ). Ούτε καν κοινή απεργία με τη ΔΟΕ, με τους άλλους κλάδους του Δημοσίου. Οι ίδιες συνδικαλιστικές δυνάμεις, που στην ΟΛΜΕ "διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους" για απεργία διαρκείας στις πανελλαδικές εξετάσεις, στη ΔΟΕ "ποιούν τη νήσσα".

Με μοχλό πίεσης τις εξετάσεις και με απεργία διαρκείας σε αυτές, όχι μόνο δεν ανοίγουν δρόμο για τη συμμαχία με τους εργαζόμενους γονείς και τους μαθητές, αλλά στρώνουν το έδαφος στην προπαγάνδα της κυβέρνησης, ώστε να απομονώσει και να τσακίσει τον κλάδο.

Μιλάνε για απεργία διαρκείας στις εξετάσεις και αναγνωρίζουν ότι "είναι δεδομένο ότι η κοινωνία θα είναι απέναντί μας … είναι δεδομένη η εχθρότητα" (Πρόεδρος ΔΣ ΟΛΜΕ)!

Ρωτάμε: αν αποφασιστεί πενθήμερη απεργία και το ποσοστό συμμετοχής την πρώτη μέρα είναι 5% τις επόμενες 4 ημέρες θα υπάρχει απεργία; Δεν είναι αυτό τυφλή απεργία και εκφυλισμός του κινήματος; Να γιατί η πρόταση του ΠΑΜΕ για 48ωρη απεργία και ΓΣ τη δεύτερη μέρα για την εκτίμηση των δεδομένων είναι η ορθότερη μορφή πάλης στη συγκεκριμένη στιγμή.

Η ηγεσία της ΟΛΜΕ παίζει πολιτικά, επικοινωνιακά παιχνίδια στις πλάτες του κλάδου. Οι μεν ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ για ν’ αποστασιοποιηθούν από τη στήριξη που έδιναν και δίνουν τόσα χρόνια στην κυβερνητική πολιτική, οι δε δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν αυτή την απεργία ως εφαλτήριο που θα δώσει ώθηση ώστε να ‘ρθει στο κυβερνητικό προσκήνιο ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ από την πλευρά τους χρησιμοποιούν τα καλέσματα γι’ αυτή την απεργία για την αυτοεπιβεβαίωσή τους ότι "και καλά" είναι το πιο αγωνιστικό κομμάτι του κλάδου. Επιβεβαιώνεται η εκτίμηση του ΠΑΜΕ ότι αυτές οι ηγεσίες δεν μπορούν να οργανώσουν αγώνες με αποτελέσματα, μπαίνουν σε έναν αγώνα για να βγουν γρήγορα-γρήγορα, αρκεί η απεργία στις εξετάσεις να εξυπηρετήσει το επικοινωνιακό τους παιχνίδι! Και δεν μπορούν να οργανώσουν αγώνες με αποτελέσματα για τους εκπαιδευτικούς και το κίνημα, γιατί δεν έχουν γραμμή σύγκρουσης με την αντιλαϊκή-αντιεκπαιδευτική πολιτική, έχουν αποδεχτεί και συμβιβαστεί με την υπάρχουσα πραγματικότητα.

Μία τέτοια εξέλιξη βολεύει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που θέλουν ένα κίνημα ηττημένο, βολεύει και το ΣΥΡΙΖΑ που σε συνθήκες "αριστερής" διακυβέρνησης δεν θα θέλει πολλά-πολλά μπερδέματα στα πόδια του από ένα ισχυρό, λαϊκό κίνημα.

Καρφί δεν τους καίγεται αν τσακιστεί το κίνημα. Πρόκειται για καθαρό τυχοδιωκτισμό.

3. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ξεκαθαρίζουμε ότι δεν είμαστε αντίθετοι σε καμιά μορφή πάλης και ως εκ τούτου δεν είμαστε αντίθετοι ούτε με την απεργία στις εξετάσεις, αρκεί η εκάστοτε μορφή πάλης να συνδέεται με προϋποθέσεις για την επιτυχία του αγώνα. Και τέτοιες προϋποθέσεις επιτυχίας κατά τη γνώμη μας είναι:

Η οργάνωση, ο σχεδιασμός του αγώνα με αιτήματα και στόχους πάλης που να εξασφαλίζουν την ενότητα του κλάδου, τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, αν είναι δυνατόν από τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών.

Αιτήματα, πλαίσιο και προσανατολισμός πάλης που θα συμβάλλει στη συμμαχία, στον κοινό αγώνα με εργαζόμενους γονείς, μαθητές, με τους άλλους κλάδους των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αγώνας και σύγκρουση με την κυρίαρχη πολιτική, την εξουσία των τραπεζιτών και των βιομηχάνων, της Τρόικα και της ΕΕ, σύνδεση της καθημερινής πάλης με την προοπτική μιας άλλης ανάπτυξης σε όφελος του λαού και όχι των εκμεταλλευτών του.

Τέτοιες προϋποθέσεις διασφαλίζονται στην κοινή πάλη για ένα άλλο σχολείο, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, ένα σχολείο που θα δίνει μόρφωση σε όλα τα παιδιά και που θα διδάσκει την ιστορική και επιστημονική αλήθεια.

Τέτοιες προϋποθέσεις βρίσκονται στον κοινό αγώνα, όχι μόνο πάνω σε ένα αίτημα πάλης (π.χ. ενάντια στην αύξηση του ωραρίου εργασίας), αλλά στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής, κόντρα στο πολυνομοσχέδιο, στο νέο σχολείο ΑΕ, την αξιολόγηση, το νέο πειθαρχικό δίκαιο, τις υποχρεωτικές μετατάξεις, την αύξηση του ωραρίου, τις απολύσεις, τη μισθολογική καθήλωση, το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους κ.α. Στη βάση αυτή βλέπουμε την αποτελεσματικότητα και την κλιμάκωση των αγώνων.

Απ’ όλα αυτά και για όλα αυτά, τίποτα δεν έκανε η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Ούτε καν μία συνάντηση με την Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας και τις Ομοσπονδίες Γονέων για να εξασφαλίσουν τη στοιχειώδη στήριξη από τους γονείς!

4. Η ΔΑΚΕ για να στηρίξει την απεργία στις εξετάσεις έθεσε ως προϋπόθεση (συνεδρίαση Δ.Σ. ΟΛΜΕ στις 2/5) να στηθεί κάλπη στις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, η οποία θα είναι ανοιχτή πριν και μετά τη Γενική Συνέλευση (από τις 13:00-19:00) και στην οποία θα πηγαίνει και θα ψηφίζει όποιος εκπαιδευτικός θέλει, ακόμα και αν αυτός δεν είναι μέλος του σωματείου, ακόμα και αν δεν παραβρέθηκε ούτε ένα λεπτό στη Γενική Συνέλευση! Πρόκειται για διάλυση του σωματείου, της Γενικής Συνέλευσης, του συνδικαλιστικού κινήματος. Επί της ουσίας, η ΔΑΚΕ έθεσε ως όρο στη ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και στις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ να δεχτούν τη διάλυση και τον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ αποδέχτηκαν τον όρο της ΔΑΚΕ. Μπροστά στον καιροσκοπισμό τους και στον τυχοδιωκτισμό τους έδωσαν "γην και ύδωρ" στον κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Στην επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ (9/5) η ΔΑΚΕ έθεσε νέο όρο: Για να υπάρξει απόφαση από τη ΓΣ της ΕΛΜΕ θα πρέπει να συμμετέχει το 30% των μελών του σωματείου ή να ισχύσουν σχετικές διατάξεις του καταστατικού της ΕΛΜΕ. Είναι αυτονόητο ότι το κάθε σωματείο πρέπει να επιδιώκει τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων. Όμως, αυτό δεν μπορεί να έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα, πόσο μάλλον όταν η ΟΛΜΕ είναι η μόνη Ομοσπονδία της οποίας το ΔΣ δεν μπορεί, με βάση το καταστατικό της, να κηρύξει ούτε καν 24ωρη απεργία, παρά μόνο μέσα από τις ΓΣ. Στην πράξη μια τέτοια ρύθμιση (υποχρεωτικά 30% συμμετοχή) ακυρώνει το δικαίωμα στην ΟΛΜΕ και στις ΕΛΜΕ ν’ αποφασίζουν. Επιπλέον αλλάζουν τον τρόπο λήψης απόφασης, θέτουν υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα των ΕΛΜΕ ν’ αποφασίζουν με βάση τα καταστατικά τους και ανοίγουν δρόμο στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος. Πρόκειται για επικίνδυνη, διαλυτική πρακτική για το κίνημα, που όσοι έβαλαν την υπογραφή τους, θα φέρουν ιστορικές ευθύνες, θα είναι υπόλογοι απέναντι στον εργαζόμενο λαό και το κίνημα.

Τέτοια "αριστερή πλειοψηφία" στην ΟΛΜΕ … να τη χαίρονται!

5. Καλούμε να μην λείψει κανείς από τις Γενικές Συνελεύσεις. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, με τη μαζική τους συμμετοχή να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους. Να δώσουν αποστομωτική απάντηση στην τρομοκρατία και την καταστολή της συγκυβέρνησης, στον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος. Να δώσουν προσανατολισμό στον αγώνα που να καλλιεργεί τη συμμαχία και την κοινή δράση με τους εργαζόμενους γονείς, τους μαθητές. Καλούμε τους συναδέλφους να στηρίξουν αποφασιστικά την πρόταση του ΠΑΜΕ για 48ωρη απεργία στις 16-17 Μάη και την προοπτική της κλιμάκωσης.

6. Η κυβέρνηση προχωρεί στην επιστράτευση των εκπαιδευτικών. Καλούμε όλους τους συναδέλφους, όλους τους εργαζόμενους σε αγωνιστική ετοιμότητα. Με την ανακοίνωση της επιστράτευσης απαντάμε με συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα και 24ωρη απεργία την επόμενη μέρα. Καλούμε την ΟΛΜΕ να αποφασίσει τη σχετική 24ωρη απεργία και ταυτόχρονα την ΑΔΕΔΥ, για την ίδια ημέρα, να κηρύξει πανδημοσιοϋπαλληλική 24ωρη απεργία».


Καρλ Μαρξ

«Ο κομμουνισμός δεν είναι για μας μια κατάσταση πραγμάτων που πρόκειται να εγκαθιδρυθεί, ένα ιδανικό προς το οποίο πρέπει να προσαρμοστεί η πραγματικότητα. Ονομάζουμε κομμουνισμό την πραγματική κίνηση που καταργεί την παρούσα κατάσταση πραγμάτων».