Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Η Οχτωβριανή Επανάσταση, πηγή άντλησης πείρας και διδαγμάτων

«Η διέξοδος για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα είναι δυνατή μόνο μέσα από το δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας και ιδιοκτησίας», σημειώνεται στο δελτίο Τύπου που εκδόθηκε μετά το πέρας της Συνάντησης. Ολόκληρο το δελτίο Τύπου έχει ως εξής:

«Για 10η φορά πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση, στην οποία συμμετείχαν 42 Κομμουνιστικά κι Εργατικά Κόμματα και φιλοξένησε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Υπό το φως της μεγάλης επετείου των 100 χρόνων της Οχτωβριανής Επανάστασης, συζητήθηκαν σημαντικά ζητήματα που αφορούν την εργατική τάξη, τους λαούς, το ευρωπαϊκό και διεθνές εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα, την πάλη των κομμουνιστών.
Η Οχτωβριανή Επανάσταση αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός, το μεγαλύτερο στον 20ό αιώνα, που σφράγισε την πορεία της ανθρωπότητας. Άνοιξε μια νέα ιστορική περίοδο, την περίοδο μετάβασης από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Διαμόρφωσε προϋποθέσεις για να γίνουν πράξη πρωτόγνωρα εργατικά, λαϊκά δικαιώματα. Έδωσε ώθηση στους αγώνες των εργαζομένων στις καπιταλιστικές χώρες και στην απόσπαση κατακτήσεων. Επέδρασε καταλυτικά στην ανάπτυξη του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, στην απελευθέρωση λαών από τον αποικιακό ζυγό. Ο
Μεγάλος Οχτώβρης επιβεβαίωσε την ορθότητα της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας, τον αναντικατάστατο καθοδηγητικό ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Από πολλούς ομιλητές τονίστηκε πως οι αντεπαναστατικές αλλαγές δεν άλλαξαν το χαρακτήρα της εποχής μας. Ο σοσιαλισμός παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος. Εκφράστηκε η αισιοδοξία ότι το μέλλον της ανθρωπότητας δεν είναι η καπιταλιστική βαρβαρότητα, ότι ο αιώνας μας θα σημαδευτεί από καινούργια άνοδο του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος και νέες σοσιαλιστικές επαναστάσεις.
Αρκετοί ομιλητές αναφέρθηκαν στις αντεπαναστατικές αλλαγές, τις αρνητικές τους συνέπειες για τους λαούς, τις αιτίες, τα λάθη και τις παρεκκλίσεις που οδήγησαν στην ανατροπή. Σημειώθηκε ότι σε μια πορεία η εισαγωγή στοιχείων, κατηγοριών και μεθόδων του καπιταλισμού για την επίλυση υπαρκτών προβλημάτων σταδιακά αποδυνάμωσε και τελικά υπονόμευσε τη σοσιαλιστική οικοδόμηση.
Ανάμεσα στα κορυφαία καθήκοντα των κομμουνιστών σήμερα είναι να αντιμετωπιστεί η αντικομμουνιστική εκστρατεία της ΕΕ, να αποκατασταθεί στα μάτια των εργαζομένων η αλήθεια για το σοσιαλισμό στον 20ό αιώνα, χωρίς εξιδανικεύσεις, αντικειμενικά και απαλλαγμένη από τις συκοφαντίες της αστικής τάξης, που βασίζονται και στις καταστροφές που έφερε η αντεπανάσταση.
Ο καπιταλισμός παραμένει ισχυρός, αλλά δεν είναι παντοδύναμος. Η κρίση ανέδειξε ακόμα πιο έντονα τα ιστορικά του όρια. Ο καπιταλισμός, όμως, είναι επικίνδυνος και στη φάση της ανάπτυξης. Η όποια ανάκαμψη ακολουθεί την κρίση έχει προϋπόθεση τα τσακισμένα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.
Οι δυσκολίες στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία οξύνουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Δυναμώνουν οι ανταγωνισμοί μεταξύ των καπιταλιστικών δυνάμεων, αλλά και στο εσωτερικό ιμπεριαλιστικών ενώσεων όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Πολλαπλασιάζονται οι εστίες πολεμικών συγκρούσεων, μεγαλώνει ο κίνδυνος γενίκευσής τους.
Η διέξοδος για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα είναι δυνατή μόνο μέσα από το δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας και ιδιοκτησίας.
Πολλά κόμματα σημείωσαν ότι ο αγώνας αυτός προϋποθέτει την αποδυνάμωση των διάφορων εκδοχών του επικίνδυνου ρεφορμισμού - οπορτουνισμού, του λεγόμενου Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και της "κυβερνώσας αριστεράς", όπως στην Ελλάδα εκφράζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώθηκε ότι οι διάφορες εκδοχές διαχείρισης του καπιταλισμού δεν αποτελούν εναλλακτική λύση για τους λαούς. Είναι αρνητική η πείρα από την υποταγή στην αστική διακυβέρνηση, ανεξάρτητα από την επωνυμία της, από τη συμμετοχή ή την ανοχή σε κυβερνήσεις στο πλαίσιο του καπιταλισμού.
Η Οχτωβριανή Επανάσταση και οι αγώνες για το σοσιαλισμό στον 20ό αιώνα αποτελούν πηγή άντλησης σημαντικής πείρας και διδαγμάτων που μπορούν να αξιοποιήσουν τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα, ώστε να γίνουν πιο αποτελεσματικά στην προσπάθεια ισχυροποίησης και ταξικού προσανατολισμού του εργατικού κινήματος, την οικοδόμηση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου, στην οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης ενάντια στα μονοπώλια, τις διεθνείς συμμαχίες τους και την εξουσία τους, για τη διεκδίκηση δικαιωμάτων που θα αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης.
Αν ο 20ός αιώνας άρχισε με τη μεγαλύτερη έφοδο των προλεταρίων στους ουρανούς και τέλειωσε με την προσωρινή ήττα τους, ο 21ος αιώνας μπορεί να φέρει την οριστική και αμετάκλητη αυτή τη φορά ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού».

Στη συνάντηση συμμετείχαν τα παρακάτω 41 κόμματα:
  1. Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας, 
  2. Κόμμα Εργασίας Αυστρίας, 
  3. Κόμμα Βούλγαρων Κομμουνιστών, 
  4. Ένωση Κομμουνιστών στη Βουλγαρία, 
  5. Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας, 
  6. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας, 
  7. Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση στη Γαλλία, 
  8. Επαναστατικό Κόμμα - Κομμουνιστές (Γαλλία), 
  9. Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας, 
  10. Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, 
  11. Κομμουνιστικό Κόμμα Δανίας, 
  12. Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία, 
  13. Κομμουνιστικό Κόμμα (Δανία), 
  14. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, 
  15. Κόμμα των Εργατών Ιρλανδίας, 
  16. Κομμουνιστικό Κόμμα Λαών Ισπανίας, 
  17. Κομμουνιστικό Κόμμα (Ιταλία), 
  18. ΑΚΕΛ (Κύπρος), 
  19. Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας, 
  20. Κομμουνιστικό Κόμμα Λευκορωσίας, 
  21. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων Λευκορωσίας, 
  22. Σοσιαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο Λιθουανίας, 
  23. Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου, 
  24. Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας, 
  25. Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας, 
  26. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας, 
  27. Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα, 
  28. Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, 
  29. Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας, 
  30. Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας, 
  31. Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, 
  32. Σοσιαλιστικό Κόμμα Ρουμανίας, 
  33. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας, 
  34. Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας, 
  35. Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης, 
  36. Κόμμα Σέρβων Κομμουνιστών, 
  37. Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας, 
  38. Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας, 
  39. Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, 
  40. Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχία), 
  41. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Φινλανδίας για την Ειρήνη και το Σοσιαλισμό.

Η αυξημένη συμμετοχή είναι ένα απ' τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η συνάντηση έχει καθιερωθεί σαν σημαντικό γεγονός για το κομμουνιστικό κίνημα. Ιδιαίτερη αξία έχει η διοργάνωσή της εντός του Ευρωκοινοβουλίου, χάρη στη δυνατότητα του ΚΚΕ και της Ευρωκοινοβουλευτικής του Ομάδας, το χώρο απ' όπου τόνοι λάσπης εκτοξεύονται στο σοσιαλισμό που γνώρισε η ανθρωπότητα.




Καρλ Μαρξ

«Ο κομμουνισμός δεν είναι για μας μια κατάσταση πραγμάτων που πρόκειται να εγκαθιδρυθεί, ένα ιδανικό προς το οποίο πρέπει να προσαρμοστεί η πραγματικότητα. Ονομάζουμε κομμουνισμό την πραγματική κίνηση που καταργεί την παρούσα κατάσταση πραγμάτων».